Wie betaalt de stroom van een zakelijke laadpaal thuis?

Steeds meer werknemers rijden elektrisch. En steeds vaker staat er daarom een laadpaal op de oprit. Maar wie betaalt eigenlijk de stroomkosten als een werknemer zijn elektrische auto thuis oplaadt? En zijn die vergoedingen belast of onbelast?

Auto van de zaak: laadpaal én stroom kunnen onbelast worden vergoed

Wanneer een werkgever een elektrische auto van de zaak ter beschikking stelt, mogen ook de kosten die samenhangen met het opladen van die auto onbelast worden vergoed. Dat geldt niet alleen voor de aanschaf en installatie van een laadpaal bij de woning van de werknemer, maar ook voor eventuele noodzakelijke aanpassingen aan de meterkast.

Ook de thuis verbruikte elektriciteit kan onbelast worden vergoed. De werknemer schiet deze kosten in feite voor namens de werkgever. Daardoor kwalificeren deze kosten als intermediaire kosten en vormen zij geen belast loon. Voorwaarde is wel dat de vergoeding aansluit bij de werkelijke kosten.

De Belastingdienst geeft aan dat hiervoor de integrale kostprijs per kWh kan worden berekend. Daarbij worden zowel de vaste als variabele energiekosten meegenomen en gedeeld door het totale elektriciteitsverbruik van de werknemer. In sommige situaties kan zelfs een evenredig deel van de afschrijving van zonnepanelen worden meegenomen in deze kostprijs.

Een vaste vergoeding? Dat kan, maar niet zonder onderbouwing

In de praktijk blijkt het berekenen van de exacte kostprijs vaak lastig. Daarom kiezen veel werkgevers voor een vaste vergoeding per kWh.

Dat is mogelijk, maar alleen wanneer deze vergoeding zakelijk en marktconform is vastgesteld. Het moet aannemelijk zijn dat de afgesproken vergoeding overeenkomt met de werkelijke kosten die de werknemer betaalt aan zijn energieleverancier. Een willekeurig tarief per kWh afspreken is dus niet voldoende.

Eigen elektrische auto: andere fiscale regels

Voor werknemers die met hun eigen elektrische auto zakelijke kilometers rijden, gelden andere regels.

In dat geval mag de werkgever een onbelaste kilometervergoeding verstrekken van maximaal € 0,25 per zakelijke kilometer (2026). In deze vergoeding worden geacht alle autokosten te zijn begrepen, waaronder ook de kosten van elektriciteit en het gebruik van een laadpaal.

Dat betekent dat een werkgever niet daarnaast nog eens onbelast de laadpaal of de stroomkosten kan vergoeden. Een aanvullende vergoeding vormt in beginsel belast loon voor de werknemer. Alleen wanneer de werkgever deze aanwijst als eindheffingsloon binnen de werkkostenregeling, kan belastingheffing achterwege blijven, voor zover daarvoor voldoende vrije ruimte beschikbaar is.

Conclusie

Bij een elektrische auto van de zaak mag een werkgever zowel de laadpaal thuis als de daadwerkelijk verbruikte elektriciteit in beginsel onbelast vergoeden. Hiervoor moeten wel goede afspraken worden gemaakt over de registratie en onderbouwing van het stroomverbruik.

Bij een eigen elektrische auto van de werknemer zit de vergoeding voor laadkosten al verwerkt in de onbelaste kilometervergoeding van € 0,25 per kilometer. Een aparte vergoeding voor laadpaal of stroom leidt dan doorgaans tot belast loon.

Voor werkgevers én werknemers is het dus verstandig om vooraf vast te leggen van wie de auto is, hoe het stroomverbruik wordt geregistreerd en op welke wijze de vergoeding wordt berekend. Daarmee worden discussies met de Belastingdienst achteraf voorkomen.

Heeft u vragen over de fiscale verwerking van laadpalen, elektrische auto’s of de werkkostenregeling? De adviseurs van EJP denken graag met u mee.